|
|
|

Dorcas heeft de ervaring dat als mensen eenmaal de projecten hebben bezocht en kennis hebben gemaakt met de mensen die onze hulp zo hard nodig hebben, hun hart opengaat voor dit prachtige werk. Om die reden organiseert Dorcas in samenwerking met de Aid Connection een reis van een week naar de projecten in Egypte en Soedan. Een mooie gelegenheid om daadwerkelijk de nood te zien en natuurlijk wat er aan deze nood wordt gedaan. Verder is het zeer bijzonder om als ondernemers aan het einde van de dag of na de reis prachtige ervaringen met elkaar uit kunnen wisselen. Ondernemers vertellen later dat deze ervaringen hun leven heeft veranderd en ook hun manier van ondernemen. Het is bijzonder om dit een keer mee te mogen maken. U zult zien dat het echt anders kan!
Ondernemersreis november 2006
Op 25 november zijn we met ca. 11 personen vertrokken voor de ondernemersreis naar Soedan en Egypte. Vanaf Schiphol reisden we eerst naar Khartoum waar we drie dagen verbleven. We bezochten in Soedan o.a. het Boys Hope centrum (opvanghuis voor straatkinderen), een project voor opvang van gehandicapte kinderen en een huizenbouwproject in een vluchtelingenkamp. Op 29 november zijn we in Egypte te gearriveerd. Gedurende de dagen dat we daar verbleven, bezochten we uiteraard de piramides, maar verder de projecten: opvang van geestelijk gehandicapte kinderen in Cairo, water en sanitair project in Mynia, hulp aan kinderen en ouderen in Faragalla en het centrum voor geestelijk gehandicapte kinderen in Rashid. Al met al weer een reis waar we een indruk mochten krijgen van de voortgang veel projecten en in contact konden komen met hen die onze hulp zo goed kunnen gebruiken
Klik voor meer foto's hier
Ondernemersreis november 2005
Verslag van de reis naar Egypte en Soedan van 5-12 november 2005.
Dag 1:
17.45 uur vertrek vanuit Schiphol. 00.05 uur aankomst in Cairo, wij kunnen door de paspoort controle, maar Ruud van Eijle mag het land niet in. Hij heeft ca. 8 jaar gelden een gebeds/doopdienst bijgewoond. Zijn paspoort wordt ingenomen en hij wordt ingesloten. Wij gaan naar Hotel Baron.
Om ca. 03.00 uur eindelijk slapen.
Dag 2: 
Om 07.00 uur gaat de wekker al weer. Na het ontbijt gaan we om 08.00 uur met de “Dorcas-bus” naar een opvangtehuis voor gehandicapte kinderen in de Garbage Area in Cairo. In een wijk waar mensen leven van het scheiden van afval staat dit tehuis. Armoede, afval en vuil rondom. We worden vriendelijk ontvangen en krijgen een rondleiding. De kinderen krijgen onderwijs, fysiotherapie en worden tot zover het gaat zelfstandigheid aangeleerd. Het volgende bezoek is aan een verzorginghuis voor ouderen. Hier werkt Nelly, een Nederlandse verpleegkundige Van haar krijgen we een beeld hoe het is om oud te worden in Egypte. We maken kennis met enkele bewoners.
In de middag gaat een deel van de groep de piramides bekijken een ander deel gaat wat slaap inhalen. Om 20.00 uur gaan we naar het vliegveld, op naar Khartoum. Kort voor vertrek van het vliegtuig mag Ruud zich gelukkig ook weer bij de groep voegen, zodat we compleet naar Soedan gaan.
Dag 3:
Ook nu weer komen we in de nacht aan in Khartoum. Om 05.00 uur in het hotel en slapen….tot 10.00 uur. Om 11.00 vertrekken we met een bus naar een project in een vluchtelingen kamp aan de rand van Khartoum. Hier worden stenen huizen gebouw voor ouderen en anderen die dit het meeste nodig. Wie een huis krijgt wordt beslist door de “dorpsraad”. We bezoeken enkele huizen. Er wordt hier ook voedsel uitgedeeld aan ouderen. Het is warm, 30-35 graden. Vervolgens op naar het Boys Hope Center, een opvanghuis voor straatjongens. Hier krijgen we van Francis uitleg over uit wat voor omgeving de jongens komen en wat ze hier leren. Naast het onderwijs moeten ze ook huishoudelijke taken verrichten. Alle jongens ontvangen van Gerrit (de politieman uit Heemstede) een baseballpet met de tekst erop: Doe Effe Normaal!. Dan weer terug naar het hotel en ’s avonds met de groep uit eten.
Dag 4:
Deze dag gaan we naar Kosti, zo’n 250 km ten zuiden van Khartoum, ca. 4 uur rijden dacht men. De reis er heen duurt ca. 7 uur met steeds weer politiecontroles/stops. Uiteindelijk bezoeken we de mobiele kliniek, waar we van Maurice uitleg ontvangen over het werk dat zij daar doen. We zijn onder de indruk: naast het verlenen van medische verzorging onder eenvoudige en beperkte omstandigheden, wordt er ook het Evangelie verkondigd en komen er mensen tot geloof. We worden geconfronteerd met een ernstig ondervoed kindje, dit kind mag op kosten van Dorcas naar het ziekenhuis,…….hoe uitzichtloos lijkt het. We stappen weer de bus in, 8 uur rijden, maar onder de indruk van dit project.
 |
 |
Dag 5:
Deze dag bezoeken we een project in een opvangkamp aan de rand van Khartoum, waar ouderen voedsel ontvangen. We worden ontvangen in een eenvoudige kerkgebouwtje maar er wordt enthousiast gezongen en gedanst. Van enkele vrouwen horen we hoe zij hun man hebben verloren in de oorlog en hoe moeizaam zij nu leven. Maar ze getuigen dat zij hun hoop gevestigd hebben op God.
In een groter, maar even eenvoudig kerkgebouw krijgen we een preek te horen van de plaatselijke dominee. Zij zingen voor ons en wij als groep zingen een lied voor hen. We maken het uitdelen van voedsel mee: o.a. olie, meel, linzen. In de avond vliegen we weer terug naar Cairo, Ruud blijft achter in Soedan.
Dag 6:
Deze dag gaan we met de trein naar Mynia. In deze streek worden in verschillende dorpen een aantal projecten uitgevoerd. Een water en sanitair project: In dit project ontvangt men een wateraansluiting met wastafel en eventueel een latrine. We bezoeken enkele huizen en zien dankbare gezichten. Maar wat is er verder een armoede.
Een ander project is het verstrekken van leningen aan startende ondernemers, met micro kredieten kan men zo een bedrijfje starten en de levensstandaard verhogen. We bezoeken o.a. een kleermaakster. Er wordt ook gewerkt aan een project om mensen persoonlijke verzorging/hygiëne en zorg voor de woonomgeving bij te brengen. In de middag gaan we nog een stukje varen op de Nijl, waarna we weer met de trein teruggaan naar Cairo.
Dag 7:
Met de bus naar Alexandrië/Rashid, op bezoek bij het tehuis voor geestelijk gehandicapte kinderen. Op de heenreis nog een tussenstop bij een Koptisch klooster midden in de woestijn. We worden hartelijk onthaald. Hier ondersteunen we de bouw/uitbreiding van het tehuis. We krijgen een rondleiding door het gebouw. De leiding/kinderen hebben vervolgens weer een prachtige voorstelling in elkaar gezet met dans, zang en spel. Dit is genieten. Om 18.30 uur gaan we weer met de bus richting Cairo, waar we met elkaar nog een laatste maaltijd hebben. Om 03.15 stijgt het vliegtuig op, richting Amsterdam.
|
|
|